Κορωνοϊός ή απομονωιός;; Ιδού η απορία!

Κορωνοϊός

Πάνε τρεις μήνες από τότε που για πρώτη φορά το όνομα “Κορωνοϊός” έκανε την εμφάνιση του στα ΜΜΕ και έκτοτε καταλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι τηλεθέασης ή μάλλον το μεγαλύτερο παγκοσμίως.

Γιατί όμως και τι είναι αυτό που τον κάνει τόσο ελκυστικό, τόσο μοναδικό θα έλεγα, από το πουθενά; Πέρα από το χρίσμα σαν η λέξη της δεκαετίας (μην σου πω και του αιώνα που διανύουμε) πρέπει να του απονεμηθεί και το πρώτο βραβείο “επηρεασμού της ζωής του πλανήτη”.

Ποτέ μα ποτέ πια στο παρελθόν, όσο και να έψαξα δεν βρήκα τόσους πολλούς ενωμένους σε έναν φόβο και για  έναν σκοπό ανθρώπους. Οι “εξωγήινοι” ίσως πλησιάζουν λίγο αλλά  όλα τα άλλα φαντάζουν απλά “οδοντόκρεμες“.

Δεν είμαι ούτε επιστήμονας, ούτε  αναλυτής αλλά ούτε ερευνητής , απλά κάθισα και σκέφτηκα κάποια πράγματα σε κάποια στιγμή που μου το επέτρεψε ο λίγος χρόνος που έχω(κλαίω από τα γέλια) για να δω ποιοι θα είμαστε τελικά, μετά το πέρας της “πανδημίας“.

Θα είμαστε άραγε οι ίδιοι, χειρότεροι, καλύτεροι, πιο δυνατοί όπως μας πιπιλίζουν κάποιοι, πιο ευάλωτοι ή ποιοι και τι τέλος πάντων ;

Το σίγουρο είναι ότι δεν θα είμαστε οι ίδιοι όπως πριν!!!!!!

Πανδημία ή Συνωμοσία;

Πέστε το όπως θέλετε, όπως σας αρέσει ή όπως το βλέπει ο καθένας!

Σημασία έχει ότι  γίναμε “ζώα” στο βωμό της επιβίωσης. Κλειστήκαμε σπίτια μας , σταματήσαμε να δουλεύουμε οι περισσότεροι,να μιλάμε να βρισκόμαστε,  να φλερτάρουμε,  να αγκαλιαζόμαστε , να διαφωνούμε  και στο φινάλε σταματήσαμε να τσακωνόμαστε, και ότι άλλο μπορεί να κάναμε μαζί σαν κοινωνία .

Όλα αυτά τα ανταλλάξαμε με την απομόνωση, τον φόβο μην κολλήσουμε και πάθουμε κάτι  εμείς και  οι οικείοι μας (για τους άλλους μάλλον δεν δίνουμε δεκάρα τσακιστή), με την ενημέρωσή μας από τηλεόραση και ίντερνετ και την επαφή μας με τους άλλους  μέσω αυτών.

Τα ανταλλάξαμε  με 10 κιλά αλεύρι και άλλα τόσα ρύζι σε σημείο οι αδύναμοι οικονομικά περιμένοντας τον μισθό στο τέλος του μήνα να μην βρίσκουν τίποτα απο αυτά. Το ανταλλάξαμε με γάντια και αντισηπτικά που για να διορθώσουμε τις βλάβες ¨ στην  μετά-κορωνοϊού εποχή¨ θα χρειαστούμε  δερματολόγο και  τόνους κρέμες  χεριών .

Το ανταλλάξαμε στεκούμενοι στην ουρά των σουπερμάρκετ αγοράζοντας χαρτί υγείας (άκουσον-άκουσον) δίχως αύριο, που θα χρειαστούμε χρόνια μέχρι να ξανά-αγοράσουμε ή τέλος πάντων έως την επόμενη πανδημία!

Μέχρι εδώ όλα καλά, αλλά….. τι είμαστε ακόμη διατεθειμένοι να κάνουμε όμως για εμάς , για τους δικούς μας ή για τον διπλανό μας εάν αύριο μας πουν ότι μόνο μία στις δέκα οικογένειες θα μπορεί να έχει τηλέφωνο η ιντερνέτ;

Θα αγοράσουμε εννιά διαμερίσματα ακόμη για να το επιτύχουμε αυτό,  θα βρούμε κάποιο χωριό να μετακομίσουμε που ζουν εννιά οικογένειες , θα μετακομίσουμε κάπου που δεν ξέρουν και δεν χρειάζονται και τα δύο αυτά (δεν τα λέω αγαθά πλέον) ή θα φτάσουμε να σκοτώσουμε τις προηγούμενες  εννιά για να είμαστε οι μόνοι προνομιούχοι;

Μήπως θα πρέπει σαν κοινωνία να το πάρουμε λίγο διαφορετικά;

Να δούμε  λίγο πιο δίπλα, να βγάλουμε τα γυαλιά πρεσβυωπίας που φορέσαμε ή μας φόρεσαν και το κουστούμι που στένεψε γιατί παχύναμε ή μας πάχυναν και που “πρέπει ή δεν πρέπει” να το φορέσουμε;;

Σε κάθε περίπτωση όμως, όταν θα έχει περάσει και αυτή η μπόρα, θα πρέπει να είμαστε τουλάχιστον  οι ίδιοι αν όχι καλύτεροι. Να έχουμε μάθει την αξία ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού, που είχαμε ξεχάσει, ενός παζλ, που μας φαινόταν κάτι μόνο για παιδιά!

Την αξία μιας ταινίας, που  είχαμε χρόνια να δούμε μαζί λόγω τις αντίθετης βάρδια που είχαμε  με την/τον σύντροφό μας για να είναι κάποιος σπίτι με τα παιδιά. Την αξία μια βόλτας, ενός καφέ με έναν φίλο ή μια φίλη, που είχαμε να δούμε χρόνια και που συνεχώς αναβάλαμε γιατί δεν προλαβαίναμε…….

Τελειώνοντας  θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου να κάνω μια πρόταση.

Ας ορίσουμε μια μέρα και μια ώρα στο τέλος αυτού του εφιάλτη ( γιατί περί εφιάλτη πρόκειται) σε κάθε χωριό, σε κάθε πόλη μικρή ή μεγάλη  και ας ξεχωθούμε σε πλατείες  και δρόμους να αγκαλιαστούμε και να χορέψουμε τιμώντας την ανθρώπινη σχέση όπως της αξίζει, όλοι μαζί.

Χωρίς φοβίες μην κολλήσουμε κάτι από τον διπλανό μας, χωρίς μάσκες, χωρίς γάντια και αντισηπτικά. Χωρίς την σύγκριση του καλύτερου, γρηγορότερου, ψηλότερου, ομορφότερου και οτιδήποτε άλλου μπορεί να συγκριθεί.

Και προπάντων  χωρίς το άγχος  για ρύζι , αλεύρι και  χαρτί υγείας!!!!

Άλλωστε δοκιμάστηκε πριν λίγες μέρες  ανά τον κόσμο με το χειροκρότημα για τους γιατρούς και λειτούργησε!!!!

Πέτρος Φυτιλίδης
Πέτρος Φυτιλίδης 13 Άρθρα
Η κοφτερή σκέψη και οι μαντικές ικανότητες του Φυτιλίδη δίνουν το έθισμα στον αναγνώστη να ανάψει το σπίρτο ή το φιτίλι του μυαλού!