„Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν……“

ελληνικά σχολεία στην Βαυαρία

Πάνω από 50 χρόνια ζωής μετρούν τα ελληνικά σχολεία στην Βαυαρία, από τον καιρό των Οθώνειων σχολείων αλλά και απο τον καιρό που η Ελληνική Δημοκρατία αποφάσισε να τα στηρίξει, δεν είναι λιγότερα απο σαράντα εννέα (49) για την ακρίβεια χρόνια, από το συγκεκριμένο Φ.Ε.Κ.

Τι σημαίνει όμως στην πραγματικότητα στηρίζω κάτι;

  1. Σημαίνει  να λειτουργούν και να παρέχουν μια  στοιχειώδη μόρφωση επιπέδου από το 1969 που ξεκίνησαν να λειτουργούν;
  2. Σημαίνει, αφού τρέχουν και έτσι, δεν βαριέσαι αδερφέ;
  3. Σημαίνει, αφού δεν κοστίζουν(απεναντίας!!!!!! Έχουμε κέρδος ,άστα) δεν χρειάζονται τίποτα παραπάνω θα δείξει, εαν μας πουν κάτι βλέπουμε,
  4. Ας υπογράψουμε μια διακρατική και θα δούμε πως θα τα μπαλώσουμε εάν γίνει κάτι με τους Γερμανούς, που πληρώνουν και μάλιστα αδρά

ή

Σημαίνει έχω ένα αγαθό, γιατί περί αγαθού πρόκειται, ένα προϊόν εάν θέλετε να το πούμε έτσι και προσπαθούμε να το λανσάρουμε στην αγορά όσο καλύτερα μπορούμε; Πως όμως εάν δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη στρατηγική; Ένα συγκεκριμένο πλάνο;

Οι καιροί απαιτούν τομές και αναπροσαρμογές στην σημερινή κοινωνία. Τα σχολεία στην Βαυαρία είναι ακόμη ζωντανά και είναι ακόμη εδώ, για πόσο όμως ακόμη; Χωρίς πλάνο, οχι για πολύ! Οι καιροί έχουν αλλάξει.

Το ίδιο και ο σκοπός που εξυπηρετούν.

Ας φύγουμε απο το κλισέ των παππούδων μας, που το μόνο που τους ενδιέφερε τότε ήταν μόνο μην χαθεί η επαφή με την πατρίδα για τα λίγα χρόνια εργασίας στην φάμπρικα (Προς Θεού  δεν τους κατηγορώ, ήταν άλλες οι ανάγκες της εποχής). Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαν καν αυτά τα σχολεία.

Τα παιδιά μας μεγαλώνουν πλέον σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία που δεν χωρούν εκπαιδευτικά λάθη και τα υψηλά εκπαιδευτικά στάνταρ  δεν είναι απλά  απαραίτητα, επιβάλλονται πλέον!!!!

Πως όμως;

Χωρίς εκπαιδευτικούς ή κάποιους που έρχονται σαν «τσόντα» τρείς μήνες μετά; Ανθρώπους που δεν έχουν αξιολογηθεί ποτέ στην επαγγελματική τους καριέρα από τότε που τελείωσαν το Πανεπιστήμιο και που ουδεμία (σχεδόν) σχέση έχουν με το αντικείμενο;

Ανθρώπους που ναι μεν θέλουν να βοηθήσουν αλλά δεν μπορούν όταν έρχονται για 2 ή 3 χρόνια χωρίς την απαραίτητη, για τα γερμανόφωνα μαθήματα, γλωσσομάθεια και μέχρι να εγκλιματιστούν πρέπει να φύγουν πάλι;

Και τα παιδιά; Τι αποκομίζουν από όλο αυτό; Ποιά είναι τα οφέλη τους;

Τα παιδιά κυρίες και κύριοι είναι το κυρίως θέμα. Αυτά πρέπει να είναι στο επίκεντρο, εκεί πρέπει να εστιάσουμε και εκεί πρέπει να είναι το μυαλό μας συνεχώς.

Δεν τα στέλνουμε στο ελληνικό σχολείο για να περνούν την ώρα τους η γιατί πρέπει. Θα μπορούσαμε να τα στείλουμε και στο γερμανικό. Αποφασίσαμε όμως να διαλέξουμε άλλο μονοπάτι , που αποδεικνύεται δύσβατο.

Γιατί όμως; Το αναλύσαμε ποτέ; Καθίσαμε ποτέ να δούμε, σοβαρά και εμπεριστατωμένα, τι χρειάζεται για να αναβαθμιστούν;

Αυτήν την στιγμή στην ευρύτερη περιοχή του Μονάχου φοιτούν περίπου 1300 παιδιά στα ελληνικά σχολεία και άλλα 2000!!! σε γερμανικά.

Μήπως κάνουμε ΟΛΟΙ μας κάτι λάθος;

Μήπως , λέω μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας και να δούμε πως μπορούμε να τα αναβαθμίσουμε; (Θα μπορούσαν να ήταν και τα διπλάσια παιδιά)

Όλοι μαζί ,ναι!!!

Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει να υπάρξει διάλογος και μάλιστα μεγάλος και ειλικρινής πάνω απο όλα. Να θέλουμε να δούμε τα λάθη του παρελθόντος και να υπάρχει, πολιτική προπάντων, βούληση για αναθεώρηση σκέψης σε ότι αφορά τα σχολεία αυτά. Θα μπορούσαν να γίνουν πυλώνες  πολιτισμού, όχι μόνο στην Γερμανία αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη και πιστέψτε με, δεν χρειάζονται πολλά.

Θέληση και οργάνωση χρειάζεται. Αλλά πάνω απ όλα τόλμη. Τόλμη να τα πάμε ενα σκαλί  παραπάνω, σιγά σιγά μεν, σταθερά όμως και χωρίς τα πισωγυρίσματα του παρελθόντος.

Όσο για οργάνωση, ούτε λόγος! Βρισκόμαστε στα μέσα Απριλίου και ακόμα δεν έχει βγει προκήρυξη για αποσπάσεις εκπαιδευτικών.

Πότε θα βγει, πότε θα αναρτηθεί, πότε θα ανέβουν αυτοί οι άνθρωποι;  Τι θα γίνει με τα γερμανόγλωσσα μαθήματα που απαιτούν τις ανάλογες γνώσεις; Πότε θα καλυφθούν πραγματικά τα κενά της τρέχουσας σχολικής χρονιάς και πότε της επόμενης;

Η αναβάθμισή τους είναι υποχρέωση όλων μας!!!! Το χρωστάμε σε αυτούς που πάλεψαν γι αυτά. Αλλά πάνω απο όλα το χρωστάμε στα παιδιά μας!!!!

Το τιμόνι αυτών των σχολείων ανέλαβε πριν λίγες ημέρες άνθρωπος με γνώσεις, όσον αφορά την ψυχοσύνθεση των παιδιών. Ίσως να έγινε μια καλή αρχή. Αρκεί να δείξει την κατάλληλη ευαισθησία . Θα δείξει…………!

Της ευχόμαστε πάντως καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο της και ευχόμαστε να είναι αυτή, που θα κάνει την διαφορά!!!!

για το GR-News
Φυτιλίδης