Τρία χρόνια μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, δεκάδες χιλιάδες πολίτες κατέκλυσαν τους δρόμους της χώρας, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα μνήμης και διεκδίκησης δικαιοσύνης.
Επίκεντρο των κινητοποιήσεων αποτέλεσε το Σύνταγμα, όπου σύμφωνα με εκτιμήσεις της Αστυνομίας συγκεντρώθηκαν περίπου 40.000 διαδηλωτές.
Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη. Συγγενείς των θυμάτων ανέβηκαν στο βήμα, μιλώντας για τον ανείπωτο πόνο της απώλειας, αλλά και για την ανάγκη να αποδοθούν ευθύνες σε όλα τα επίπεδα.
«Δεν Ξεχνώ – Δεν Συγχωρώ» και «Δικαίωση για τις 57 αθώες ψυχές» ήταν τα συνθήματα που κυριάρχησαν, γραμμένα σε πανό και πλακάτ με τα ονόματα των θυμάτων.
Η Μαρία Καρυστιανού έδωσε το «παρών» στη συγκέντρωση, χωρίς ωστόσο να απευθύνει ομιλία. Η παρουσία της, όπως και άλλων συγγενών, αποτέλεσε ισχυρό συμβολισμό της επιμονής για δικαιοσύνη.
Μαζική συμμετοχή σε όλη τη χώρα
Πέρα από την Αθήνα, μεγάλες συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Λάρισα, στα Ιωάννινα, στη Ρόδο, στη Λαμία και σε δεκάδες ακόμη πόλεις.
Στα Ιωάννινα, η κεντρική πλατεία γέμισε από πολίτες κάθε ηλικίας, ενώ στη Λάρισα εκατοντάδες διαδηλωτές απαίτησαν «δικαίωση για τις 57 ψυχές». Στη Λαμία, περισσότεροι από 2.000 πολίτες συμμετείχαν στην πορεία μνήμης.
Οι κινητοποιήσεις είχαν κατά κύριο λόγο ειρηνικό χαρακτήρα.
Ωστόσο, μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών στο Σύνταγμα, ομάδα κουκουλοφόρων επιτέθηκε με πέτρες και αντικείμενα κατά αστυνομικών δυνάμεων. Η ένταση κλιμακώθηκε με χρήση χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, ενώ σημειώθηκαν προσαγωγές.
Το πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα
Η επέτειος των Τεμπών δεν αποτελεί μόνο ημέρα μνήμης, αλλά και σημείο αναφοράς για τη δημόσια συζήτηση γύρω από την ασφάλεια των μεταφορών, τη λειτουργία του κράτους και την απόδοση ευθυνών.
Το αίτημα για πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης παραμένει ισχυρό, ενώ η κοινωνική πίεση προς την Πολιτεία συνεχίζεται.
Τρία χρόνια μετά, η τραγωδία εξακολουθεί να συγκλονίζει. Και οι δρόμοι της χώρας αλλά και της Ευρώπης, γεμάτοι από φωνές, συνθήματα και σιωπηλές στιγμές περισυλλογής, υπενθύμισαν ότι η μνήμη παραμένει ζωντανή και η απαίτηση για δικαιοσύνη αδιαπραγμάτευτη.
